Potrzeba zapobiegania zalecanego

Zapobieganie zalecane koncentruje się na osobach określonych jako podlegające czynnikom ryzyka problemów narkotykowych, np. zespołowi nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD). Jednak informacje o stosowaniu środków zapobiegania narkotykom względem ludzi młodych z ADHD pochodzą jedynie z Niemiec i Szwecji. W Niemczech obecne dane szacunkowe co do rozpowszechnienia ADHD sugerują, że od 2 do 6% osób w wieku od 6 do 18 lat jest dotkniętych tym zespołem, co plasuje go jako najbardziej powszechny chroniczny problem kliniczny wśród dzieci i ludzi młodych. W Szwecji strategia zapobiegawcza dla takich dzieci obejmuje szkolenie poznawcze i społeczne, a metodologia jest rozpowszechniana poprzez szkolenia dla specjalistów w dziedzinie zapobiegania. Ponieważ prawie wszystkie dzieci w wieku przedszkolnym są objęte podstawową opieką zdrowotną, a bardzo duża grupa uczęszcza do szkoły podstawowej, większość dzieci z grupy ryzyka może być zidentyfikowana przez systematyczne badania przesiewowe i następujące po nich indywidualne interwencje.

Włoski Plan Działania kładzie nacisk na psychopatologiczne warunki i poważne problemy behawioralne dzieci i ludzi młodych, co do których istnieje podejrzenie zażywania i uzależnienia od narkotyków, w przypadku pozostawienia ich bez pomocy na wczesnym etapie. Rozpoznane problemy obejmują problemy behawioralne, nadpobudliwość psychoruchową z deficytem uwagi, lęk, któremu towarzyszą wahania nastroju, bulimię i psychogeniczną otyłość, zaburzenia osobowości, problemy z komunikacją interpersonalną, stres posttraumatyczny i ataki paniki. W tym przypadku przewidywaną reakcją jest zastosowanie zarówno powszechnego, jak i wybiórczego podejścia zapobiegawczego.